Ατάκες 16/09/2018

Εγώ ένα ξέρω, η ζωή θα ήταν δίκαιη αν από τα πολλά γλυκά γινόσουν πολύ γλυκός, όχι πολύ χοντρός Μαργαρίτες Μάντολες
16/09/2018

-Δε θα ρωτήσεις κάτι για μένα; Ο τοίχος είχε τη δική του Υστερία
16/09/2018

Κυρά Βέφα μου Ο τοίχος είχε τη δική του Υστερία
16/09/2018

Δεν υπάρχει “δεν ξέρω”…. Ο τοίχος είχε τη δική του Υστερία
16/09/2018

Ο πήχης είναι πλέον Ο τοίχος είχε τη δική του Υστερία
16/09/2018

Έτσι όπως το ακούω το μωρό να κλαίει δεν το έκαναν για συντροφιά αλλά για φύλακα Ο τοίχος είχε τη δική του Υστερία
16/09/2018

Μου έδωσε να κρατήσω το Ο τοίχος είχε τη δική του Υστερία
16/09/2018

Μου στέλνει ο άλλος κατά τις 12 Ο τοίχος είχε τη δική του Υστερία
16/09/2018

-Είσαι καλά; Ο τοίχος είχε τη δική του Υστερία
16/09/2018

Το μούσι μού προσθέτει Ο τοίχος είχε τη δική του Υστερία
16/09/2018

Δεν κάνω εγώ μαγικά, που μόλις πάρω τον μισθό, εξαφανίζεται; Μαργαρίτες Μάντολες
16/09/2018

Οκτώ το πρωί στο καφενείο πίνουν τσίπουρα και βλέπουν Αυτιά. Έτσι τον βλέπω και εγώ Μαργαρίτες Μάντολες
16/09/2018

Αγοράζω γυαλιά ηλίου με φακούς μυωπίας, 150€ και τα χάνω σε μια βδομάδα. Αγοράζω κινέζικα με 4€ και τα έχω 768 χρόνια Μαργαρίτες Μάντολες
16/09/2018

Σήκω απ΄το κρεβάτι επιτέλους μωρή είπα στον εαυτό μου να πας και σ΄αυτόν τον έρμο τον καναπέ Μαργαρίτες Μάντολες
16/09/2018

“Μωρό μου κατεβαίνω σε μισό…” Ο τοίχος είχε τη δική του Υστερία
16/09/2018

 

[Επόμενη Ημέρα] [Προηγούμενη Ημέρα]

 

Δημιουργία Σελίδας: 15/10/2018